Swojskie klimaty.

Dziewczynka bardzo przeprasza ale wena do pisania pooooooszszszszszłaaaaaaaaaaa precz....

Koralikowo

- Ocia sioć, pacz, ja kulala masz !!* - powiedział Pituś z trudem gramoląc się spod kanapy. Na wyciągniętej malej łapce leżał zielony koralik.

- Koralik? Tutaj? – zdziwiła się Dziewczynka

- Koralik? Taki samotny? – prawie jak echo powtórzyła Wyobraźnia

- O masz, a ta tu czego? Znowu mi roboty "dowali"– jęknęła cichutko, z rezygnacją w głosie Dziewczynka

\* Ciocia choć, patrz ja mam koralik

Po bardziej poglądowe zdjecia Dziewczynka zaprasza tutaj:

https://picasaweb.google.com/110789950312180467848/BIZU

Protest !!!!

- O nie !!!!! Znowu ??!!!??? To jest nie do wytrzymania !!!!!! – zirytowała się Dziewczynka wyglądając przez okno wczesnym rankiem.
- Po co nam to ??!!! Przecież już jest marzec !!!! Bo jest marzec prawda?
- Tak owszem jest połowa marca i wczoraj w nocy ZNOWU DOPADAŁO ŚNIEGU. I jest ślicznie biało na dworze - odpowiedział z sarkastycznym uśmiechem Książę szykując się do pracy.

Gdy Książę i Książątko wyszli, brnąc w śniegu do połowy łydek, do swoich zajęć Dziewczynka wykonując swoje codzienne obowiązki nie dawała za wygraną. Cały czas się główkowała jak pozbyć się tej okropnej wszechobecnej zimy.

- Wiem - w pewnej chwili powiedziała na głos Dziewczynka. Załatwię ją na kolorowo. Jak pomyślała tak zrobiła:

Pomocnik

- Co robisz – zagadnął Książę mimochodem przechodząc koło Dziewczynki zatopionej w kuleczkach, koralikach, srebrnych drucikach, w kłębkach wełny, i jeszcze nie wiadomo w czym.
- Kolczyki – odpowiedziała zapracowana Dziewczynka. Cęgi, szczypce i inne męskie narzędzia tylko śmigały w jej wypielęgnowanych aż do przesady dłoniach.
- SAMA? A ja? - Mogę Ci pomóc? – zapytał prosząco Książę
Zapanowała cisza pełna napięcia. Ktoś chciał zabrać Dziewczynce jej nowe, a więc najbardziej ulubione zabawki. Tak, takie są koszty posiadania na stanie Księcia uwielbiającego wszelkie prace wymagające używania męskich narzędzi, choćby to była produkcja kolczyków. Dziewczynka się przemogła:
- Oczywiście Kochanie
Oczy
Księcia zabłysły.
W chwilę potem oboje z wielką pasją zabrali się do pracy. Dziewczynka nizała koraliki na druciki i robiła z nich kompozycje, a Książę z szaleństwem w oku zginał, przyginał i mocował wszystkie elementy biżutów do kupy. O przepraszam do kolczyka.
I tak oto powstała niewielka kolekcja





Ps. Te ostatnie zielone kolczyki są zaprojektowane prze Wyobraźnię
Ps 2. Reszta kolekcji tutaj: http://picasaweb.google.pl/AGIART.AGNIESZKA/BIZU#

Powiało nudą

- Nudno .... – pomyślała Dziewczynka szlifując po raz setny to samo pudełko w celu nadania mu idealnego wyglądu.
- Co by tu zmienić ? – zastanawiała się dalej nie przerywając nielubianej czynności. Była cała zakurzona, zmęczona i chyba już powoli zła. Jej wyobraźnia zaczęła działać. Dziewczynka zobaczyła siebie w czyściutkim ubranku – bez kurzu, śladów zaschniętej farby, plam po rozpuszczalniku i jeszcze nie wiadomo po czym – siedzącą spokojnie na kanapie z dłońmi wypielęgnowanymi aż do przesady, bez kurzu, śladów zaschniętej farby, plam po rozpuszczalniku i jeszcze nie wiadomo po czym.
Tak, ten obraz zdecydowanie jej odpowiadał, aczkolwiek coś niewyraźnie w nim zgrzytało. Tyko co? Po chwili namysłu Dziewczynka już wiedziała. „Wymyślona Dziewczynka” NIE ROBIŁA NIC, tylko siedziała, a to, jak wiadomo, nie leży w naturze Dziewczynek.
- No i jak tu wybrnąć z tej patowej sytuacji? – dalej rozważała Dziewczynka. Nagle Wyobraźnia znowu zaczęła pracować. W wypielęgnowanych dłoniach pojawiło się .... szydełko.
- E... tam, znowu kolejna serwetka? – ni to stwierdziła ni to zapytała znudzona Dziewczynka.
- Nie skąd - odpowiedziała Wyobraźnia - to przecież będą kolczyki
- Kolczyki ? – zdziwiła się Dziewczynka
- Tak, kolczyki, takie zielone
- Zielone?
- Tak, zielone i nie marudź tylko weź się do roboty – odpowiedziała zirytowana Wyobraźnia.
Cóż było robić. Dziewczynka usiadła do komputera żeby poszukać potrzebnych elementów do wyrobu kolczyków. Miała właściwe kupić tylko bigle do zaczepienia kolczyka. Należy jednak pamiętać o tym, że Dziewczynka jest w 100% kobietą. A nie da się ukryć że każda kobieta to po trosze sroka. I wszystko co się świeci i błyska kolorami bardzo, bardzo kusi żeby to mieć. No i się zaczęło. Wybieranie, oglądanie, nauka z czego w ogóle składają się te wszystkie błyskotki które kobiety, a w tym oczywiście Dziewczynka, z taka lubością na siebie nakładają. Po paru dłuuuuugggggiiiiiiiich chwilach spędzonych przed monitorem komputera zamówienie było gotowe. Nie minęły dwa dni i obładowany listonosz dostarczył towar wprost do zamku Dziewczynki.

CDN